JÖNTÜRK Rap/
Düsünürüm bazen, kendi kendime;
‘Neredeyim?’ diye ayiplarim!
21 Mart koptu! Hizir ile Ilyas!
Yil 2003. Beynimde bir simsek!
Hava, su, toprak ve ates.
Tarihin elinden arta kalan yasam;
bu yer, bu gök, bu deniz;
özü, tözü; günün cingözü!
Asik Veysel’den kalan insana tek es doga.
Doganin celladi siz biz!
Ey vatan perver savur sözlerini!
Söyle nerede o doganin parçasi bu yapraktaki Saman;
kamil insan? Ilkel olan kim söyle; ya medeni olan?
Süpheli ölümleri masa basinda silen oyunbozan tarihçinin öten borusu.
Nerede sayfasi yirtilan Panter Emel’i,
Orhan Kural’i, Haluk Levet’i, Yasar Kemal’i?
Istanbul’un gözcüsü, çöpçüsü, Bergama’nin köylüsü yürümeye devam!

Nakarat:
Hava su toprak, ve ates; düzeninin ortasinda insan.

YARGI Rap/
Hava, su, toprak ve atesle yazilan, kazilan.
Köstebek gibi didik didik, virüs gibi sarilan
cennetin yok olusu. Doganin kurtulusu!
Iste çare bu: Istanbul’un kabusu,
vazgeçmek anlamsizca oburca tüketimden;
bumerang düzenden; bir de bu milleti öpenlerden.
Daha fazlasi,
baskasinin lokmasi mideye indirilen!
Yükselen fabrikanin saçtigi zehirler;
salyasi akan siyanürlü ganimetçiler;
parmaginda dünyayi eviren çeviren hep ahtapot sirketler!
Küresel güçlere karsi diren Barikat!
Umut var hep yarina; ama korku kapida.
Sinen aliskanliklar, çorak ufuklar.
Bana sadece bana; hep bana Rab bana!
Barbar istilasi bu cennet Anadolu’da..

Nakarat>

PATKEN Rap/
Ölü sevici toplum; sokak basi dar agaci kuran gençlerine!
Ve sonra oturup Yusuf’a agitlar yakan;
Denize ve Mahir’e; bugün dogan çocuga!
Beles kesilen agaçlar. Yikilan hayvanlar!
Karis karis tarihi, dogasi yagmalanan cennet
Anadolu’ya agitlar yakan; kutsayan, yedi göge çikaran.
Simdi yeni cennetler arayan kemirmek için.
Içemedigim suyunu, yüzemedigim denizini,
çekemedigim havasini yeni vatandir yüregime hep batan.
Siyanürlü tilki avcisi;
kamçisi kimliksiz piyonlar, aç gözlü barbarlar!
Intikam tohumlari üstümüze esen;
bu saganak yagmurlar, vurucu depremler,
kavuran ve buz kesen can çekisen dünya.

Nakarat>

REFLEX Rap/
Akil vermeyi bilen, ama kullanmayi beceremeyen.
Kahramani oynayan; iyilik melegini.
Kanli ellerini Haci Sakir’le yikasan da
ne fayda getirir! El attigin her sey hemen kurur gider!
Midas serer! Hava, su, toprak ve ates!
Karis karis yerles! Geri gelmez gelecek!
Düsünürsen dönecek ancak sana aci gerçek.
Sokrates’in sarabinda yasamin erdemi!
Egonun görkemi yatar cehennemin gölgesinde.
Kör Seytan! Kazidiginda altindan çikacak olan insan, insan!
Gözü dönmüs ‘töre’ diye beynimize sokulan!
Topragin kokusunu, kentin betonuna gömen ucube bir nesil!
Döngüsel zinciri hayati düsünmemek ve de
yasamamak olmus temel prensibi!
Hepsi gibi, her sey gibi!

Nakarat>