Bu günlərdə Əmrənin Fuat və Kadıköy Acil komandası ilə birlikdə səhnədə çıxış etməsini gözləyə bilərik. Albom işləri Kadıköydə açdıqları Kadıköy Acil rep studiyasında davam edir.

İndi isə müsahibəni sizə təqdim edirik:

SnD: Rep oxumağa necə başladın, səni həvəsləndirən varmı?
Emre: Əslində, bu, əsasən böyük qardaşımın sayəsində baş verdi. O, uzun müddətdir rok musiqisi ilə məşğuldur, ona görə də mən onun sayəsində rok mədəniyyəti ilə böyümüşəm və təxminən eyni dövrdə, 1990-91-ci illərdə, o dövrün xoşagəlməz repi ilə replə başladım, bu repi televiziyada izlədim və dostlarımdan kasetlərdən aldım. Amma təbii ki, bu, mənim reper olduğumu deyəcəyim vaxt deyil; sadəcə qulaqlarım xarici musiqiyə, xüsusən də repə öyrəşib.

SnD: Bu işlə neçə ildir məşğulsunuz?
Emre: İlk şeirimi 1996-cı ildə yazmışam, təxminən 8 və ya 9 il keçib.

SnD: İndiyə qədər kimlərlə işləmisiniz?
Emre: Bu günə qədər həqiqətən yaxşı olduğuna inanmadığım heç kimlə işləməmişəm: Fuat – Ceza – Mihenk Taşı – Alaturka Mavzer – Sagopa Kajmer – Sahtiyan – Ayben – Roka, ağlıma gələnlər bunlardır.

SnD: Hazırda türk repinin hansı aspektlərini bəyənirsiniz və ya bəyənmirsiniz?
Emre: Repdə xoşuma gələn cəhət odur ki, o, hazırda tam sürətlə inkişaf edir, amma yaxşı rep ifaçıları çox azdır. Xoşuma gəlməyən cəhət odur ki, media bir şeyin yaxşı olub-olmadığını deyə bilmir, onlar yalnız rep olub-olmadığına baxırlar, çünki o, bu günlərdə populyardır və trenddədir 🙁

SnD: Musiqidə kimləri dinləyirsən? Ən sevdiyin musiqi hansılardır, yoxsa sənin üçün sadəcə repdir?
Emre: Əlbəttə ki, bu, sadəcə rep deyil. Əgər diapazonunuz geniş deyilsə, məncə, yaxşı musiqi yarada bilməzsiniz. Bunu belə düşünün: siz rəsm çəkməyə maraq göstərən və istedadınız olan bir sənət həvəskarısınız - rəsm çəkmək istəyirsiniz, amma həmişə eyni rəssamın əsərlərini izləyir və başqasının əsərlərinə əhəmiyyət vermirsiniz və ya onlara baxmırsınız.
Özünüzü nə dərəcədə yaxşı şərhçi, müşahidəçi və ya illüstrator hesab edirsiniz? Məncə, musiqi ilə də eynidir; bədii dəyəri olduğuna inandığım hər şeyə qulaq asıram. Onsuz yaşaya bilmədiyim hip-hopdan başqa, R&B, drum & bas, trip-hop, reggae, hardcore, pank, rok (qranç), öz etnik musiqimiz, xalq mahnıları, klassik musiqi və s. var...

Ad soruşursunuzsa, siyahı uzundur, onları sadalamağa belə dəyməz 🙂

SnD: Türkiyədə hip-hop mədəniyyəti son iki ildə həm vizual, həm də çap mediasında inanılmaz dərəcədə yüksəliş müşahidə edib. Sizcə, bu belə olmalıdır, yoxsa hip-hop sənətçilərindən istifadə olunur?
Emre: Xeyr, düşünürəm ki, buna bu cür baxmalıyıq: İllərdir pop və arabesk musiqisi mediada dominantlıq edirdi və nəticədə bu gün yaşadığımız ölkənin insanları tərəfindən yaradılan şüursuz bir mədəniyyət yaranırdı. Buna insanlar arasında təhsil çatışmazlığını da əlavə etsək, "vay, xaosa bax!" vəziyyəti yaranır. Xoşbəxtlikdən, son illərdə rok və son iki ildə hip-hop yavaş-yavaş, lakin şübhəsiz ki, bunu dəyişdirir, daha doğrusu, düzəldir. Bu gün xaricdə doğulan bir uşaq televizoru açanda və ya küçəyə çıxanda musiqi baxımından seçimlər tapır və özünə ən uyğun olanı seçir, amma Türkiyədə bu illərə qədər "BU" yox idi.
Bunu dırnaq işarələri içərisində yazmaq istəyirəm, çünki dediklərim böyük bir səhvdir. Bu, hətta insanların beyin inkişafına da təsir edir. Xüsusilə musiqinin, incəsənətin gücünü qiymətləndirməməliyik.
Ümid edirəm ki, bundan sonra mediada daha çox işıqlandırılacaq...

SnD: Bəzi tamaşaçılar reperlərin reklamlarda və bu kimi yerlərdə görünməsini bəyənmirlər. Bu barədə nə düşünürsünüz?
Emre: Xoşlarına gəlməsin. Onlar insanların hip-hopdan pul qazanmasını istəməyən axmaqlardır.

SnD: Dünyanın hansı aparıcıları ilə işləmək istərdiniz və kimlərlə duet oxumaq istərdiniz? Əlbəttə ki, bunlara Türkiyədən olan aparıcılar da daxil ola bilər?
Emre: Türkiyədən olan sənətçilərlə etmək istədiyimi etmişəm və hələ də onlarla işləyirəm, amma xaricdən danışırıqsa: Nas, Mosdef, Methodman-Redman, Mobb DeepNon Phixion, Busta Rhymes, RIP Notorius BIG, Fransadan NTM-IAM, Almaniyadan Kool Savaş, Böyük Britaniyadan Samy Deluxe, Dizie Rascal və qadınlar arasında: Rah Digga, Foxy Brown, Missy Elliot və RIP Left Eye... 🙂 Əlbəttə ki, bunlar hələlik mümkün deyil, amma həqiqətən də onlarla işləmək istərdim...

SnD: Sizin üçün ən həyəcanlı və ən çətin səhnə hansı idi?
Emre: Hmm, indiyə qədər bir neçə səhnədə çıxış etmişəm, amma ən çox həyəcanlandığım səhnə, yəqin ki, keçən il Ceza ilə birlikdə Rock Istanbul idi...3

SnD: İlk adınız "Kadıköy Gangsta" idi, amma indi sadəcə "Kadıköy Üz" deyirsiniz. Sizcə stiliniz dəyişib?
Emre: Bu ad əslində Ceza tərəfindən yalnız Medcezir albomunda Kadıköyü xatırlamaq üçün istifadə olunub. Amma nədənsə insanlar sonradan onu belə adlandırmağa üstünlük veriblər. Konsertlərin birində dedim ki, bu, belə deyil. Hal-hazırda Kadıköy Acil Studiyasının nəzdində Kadıköy adı altında 3 aktiv qrup var: ALATURKA MAVZER (civciv, selo), MIHENK TAŞI (önder, serhat, charlie) və EMRE (mən :)).

SnD: Repdə ümumiyyətlə hansı mövzuları əhatə edirsiniz? Xüsusilə hansı mövzuya diqqət yetirirsiniz?
Emre: İstənilən mövzu haqqında danışa bilərəm, konkret mövzu yoxdur, bu, hazırda nə hiss etdiyimdən asılıdır. Müəyyən bir mövzunu zorla demirəm. Musiqi və məzmunun uyğunluğu çox vacibdir, ona görə də zövqləriniz çox dəyişkəndir və qeyd etdiyiniz şeylər də ağıllı olmalıdır.

SnD: Neçə yaşınız var və təhsiliniz nədir?
Emre: Mənim 24 yaşım var. Hazırda Ədirnədəki Trakya Universitetində radio-televiziya tələbəsiyəm.

SnD: Albomunuz üzərində işləyirsiniz, kimlər olacaq?
Emre: Tutaq ki, albom üzərində yaxşı olduğuna inandığım insanlarla işləyəcəyəm.

SnD: Sizcə, repdə söyüş söyüşləri olmalıdırmı? Bu, illərdir müzakirə olunur; söyüşlər həyatımızın hər yerindədir, bəs sizcə, musiqidə onun yeri olmalıdırmı?
Əmrə, düşünürəm ki, əgər bu sənin ürəyindən gəlirsə, etməlisən... Amma əlbəttə ki, bunu elə etməlisən ki, digər sözlərin arasında fərqlənməsin və əsərin bədii dəyərinə xələl gətirməsin... Başa düşənlər artıq başa düşürlər.

SnD: Türkiyənin ən yaxşı rep ifaçıları ilə işləmisiniz və hələ də onlarla işləyirsiniz. Sizcə, bu sahədə ən fədakar və çalışqan insanlar kimlərdir?
Emre: Əlbəttə ki, yuxarıda qeyd etdiyim adlar hələ də var.

SnD: Hansı yeni nəsil sənətçiləri bəyənirsiniz?
Emre: Alaturka Mavzer çox yaxşıdır. Civciv xüsusilə istedadlıdır, inanılmaz dərəcədə çevikdir, o, həm də mənim prodüserim və bek vokal partnyorumdur, Selo sərbəst üslubda mükəmməldir, oğlan heç vaxt dayanmır 🙂 – Onlardan başqa, Raziel çox möhkəmdir, Dapoet və Sansar da bəyəndiyim adlar arasındadır.

SnD: Repdən başqa nə ilə məşğul olursunuz? Nəyi bəyənirsiniz, nəyi bəyənmirsiniz?
Emre: Repdən başqa, kömür rəsmləri, bodibildinq, qısametrajlı filmlər, fəlsəfə, psixologiya, cizgi filmləri, gözəl ayaqlı qızlar 🙂, uzun müddət əvvəl breyk-dans (elektro-baggies) və ekstrasenslərlə maraqlanıram...

SnD: Keçən həftə Okan Bayülgenin "TV Makinesi" verilişində iştirak etdiniz. Necə idi? Özünüzü necə hiss etdiniz? Reaksiyalar necə idi?
Emre: Mikrofonumda problem olsa da, çox əyləncəli idi, amma yenə də milli kanalda və Okan Bayülgen kimi hörmət etdiyim birinin aparıcılığı etdiyi verilişdə çıxış etmək mənim üçün çox maraqlı bir təcrübə oldu. Proqramdan sonrakı reaksiyalar da çox yaxşı idi, hamı məni təbrik etdi.

SnD: Çoxlu tənqidlər gedir, rep üçün bu qədər yaxşı MC-lərin bir-biri ilə mübarizə aparması çox kədərlidir. Sizcə nəticə necə olacaq?
Emre: Onlar onsuz da çox yaxşıdırlar və zirvədədirlər, hələ də niyə bir-birlərini tənqid etdiklərini başa düşə bilmirəm. Düşünürəm ki, bu, repə fayda verməkdənsə, daha çox zərər verəcək. Təsəvvür edin ki, rep dinləməyə yeni başlayan və mahnılarda insanların bir-birini tənqid etdiyini görən bir uşaq bu musiqi haqqında nə düşünəcək? Ürəkdən arzulayıram ki, bu, mümkün qədər tez bitsin və köhnə, əla mahnılarına qayıtsınlar.

Bu müsahibədə bizimlə əməkdaşlıq etdiyi üçün dostumuz FUNK-a təşəkkür edirik...

SnD: Bu müsahibə üçün Əmrəyə təşəkkür edirik və ona uğurlarının davamını arzulayırıq.